Wzór protokołu zdawczo-odbiorczego samochodu przy sprzedaży i zwrocie

Protokół zdawczo-odbiorczy samochodu to dokument podpisywany przez przekazującego i przyjmującego w chwili wydania pojazdu: opisuje datę i godzinę, przebieg, poziom paliwa lub naładowania, uszkodzenia, wyposażenie, dokumenty i kluczyki. Ma znaczenie prawne, bo z chwilą wydania rzeczy na kupującego przechodzą korzyści, ciężary i ryzyko jej przypadkowego uszkodzenia (art. 548 § 1 Kodeksu cywilnego), a sprzedawca nie odpowiada z rękojmi za wady, o których kupujący wiedział przy zawarciu umowy (art. 557 § 1) — wpisana w protokół rysa jest wadą znaną. Stosuje się go przy sprzedaży, najmie, użyczeniu oraz zwrocie auta służbowego lub leasingowego.

Aktualizacja: 27 października 2026

Najwięcej sporów po przekazaniu auta dotyczy rys, wgnieceń i mandatu z fotoradaru z dnia transakcji. Protokół z godziną wydania, przebiegiem i listą uszkodzeń rozstrzyga je, zanim powstaną: kupujący nie zgłosi po tygodniu „ukrytej” rysy, którą sam podpisał, a sprzedawca nie zapłaci za przejazd autostradą wykonany po godzinie przekazania. Przy najmie i zwrocie auta służbowego protokół jest podstawą rozliczenia kaucji i obciążeń za szkody — bez niego firma porównuje stan auta z własną pamięcią.

Protokół uzupełnia umowę sprzedaży, najmu lub użyczenia, nie zastępuje jej. Przy sprzedaży między osobami prywatnymi obowiązuje rękojmia z Kodeksu cywilnego (art. 556–576); kupujący od przedsiębiorcy korzysta z przepisów ustawy o prawach konsumenta o niezgodności towaru z umową. W obu przypadkach dokładny opis stanu auta w chwili wydania przesądza, co było wadą znaną, a co ujawniło się później. Wzór poniżej to pełny protokół wydania; drugi wariant to krótka lista kontrolna na odbiór.